Bezpieczeństwo pasków wybielających zęby

Bezpieczeństwo pasków wybielających jest często kwestionowane. Powodem jest zazwyczaj brak informacji. Jeszcze gorsza sytuacja ma miejsce, jeśli ustalenia zostaną błędnie zinterpretowane i rozprzestrzenią się plotki. Na pewno słyszałeś informację, że paski wybielające niszczą Twoje zęby. Czy naprawdę są aż tak niebezpieczni?

Treść artykułu:
Co zawierają paski wybielające zęby?
Nadtlenek wodoru
Nadtlenek karbamidu
PAP – Kwas ftalimidoperoksykapronowy

Co zawierają paski wybielające zęby?

Nie zaszkodzi, jeśli najpierw powiemy sobie nawzajem, co zawierają. Najczęściej stosowanymi składnikami aktywnymi pasków wybielających są:

• Nadtlenek wodoru
• Nadtlenek karbamidu
• PAP – Kwas ftalimidoperoksykapronowy

Porozmawiajmy o nich więcej i dowiedzmy się, jak bezpieczne są te środki wybielające. Najczęściej używanym zwrotem w związku z bezpieczeństwem pasków wybielających jest uszkodzenie szkliwa zębów .

Nadtlenek wodoru

Zacznijmy więc od nadtlenku wodoru. W kontakcie ze szkliwem zęba wnika w jego strukturę i zaczyna oddziaływać z zębiną . Zębinę znamy jako żółtobrązową substancję znajdującą się pod szkliwem zęba i w zależności od jej grubości kolor zębiny jest mniej lub bardziej widoczny. ( Źródło ) Choć brzmi to drastycznie, faktem jest, że nadtlenek wodoru w żaden sposób nie wpływa na zdrowie i jakość szkliwa zębów .

Często występująca nadwrażliwość jest w dużej mierze związana z ogólnym stanem zębów pacjenta . Oznacza to, że jeśli masz zniszczone i wrażliwe zęby, nie możesz oczekiwać, że nadwrażliwość nie pojawi się po wybielaniu. Użytkownicy pasków wybielających najczęściej sami powodują tę przypadłość nie stosując się do zaleceń producenta. Jest to głównie okres eksploatacji . Pacjent dłużej trzyma pasek na zębach (myśląc, że uzyska lepszy efekt) i problem zostaje. Jednak nawet w tym przypadku nadwrażliwość znika już po kilku dniach od wybielania, a w ciągu dwóch tygodni szkliwo zębów wraca do pierwotnego stanu . ( Źródło ) Nawet jeśli przesadzisz, nie ma żadnych skutków ubocznych, do których moglibyśmy przywiązywać większą wagę. Wtedy też mówimy jedynie o przejściowo zwiększonej wrażliwości zębów . To stwierdzenie wynika również z badania klinicznego, które skupiało się na bezpieczeństwie i skuteczności taśm wybielających o przedłużonym trybie działania. ( Źródło )
Nadtlenek wodoru był także przedmiotem innego badania, w którym sprawdzano jego wpływ na barwę szkliwa i jego mikrotwardość. Stwierdzono, że wyższe stężenie składnika aktywnego jest skuteczniejsze niż niższe stężenie, bez znaczącego niekorzystnego wpływu na mikrotwardość powierzchni szkliwa zębów . ( Źródło )

Nadtlenek karbamidu

Ponadto mamy substancję czynną, która choć nazwa przypomina nadtlenek wodoru, nie jest do końca taka sama. Nadtlenek mocznika to środek wybielający zawierający nadtlenek wodoru w proporcji 1:3 . Oznacza to, że produkt zawierający 30% nadtlenku karbamidu zawiera 10% nadtlenku wodoru. Nadtlenek uwalnia się stopniowo z nadtlenku karbamidu i działa wolniej i delikatniej , ale równie skutecznie . Kliniczna ocena nadtlenku mocznika odbyła się bez skutków ubocznych, dlatego można go nazwać bezpiecznym , podobnie jak nadtlenek wodoru. ( Źródło )

PAP – Kwas ftalimidoperoksykapronowy

Nie musisz już polegać wyłącznie na nadtlenku wodoru, choć daje on świetne rezultaty. Ostatnio na naszym rynku przebił się także rewolucyjny składnik PAP – kwas ftalimidoperoksykapronowy . Coraz większą popularnością cieszy się nowa substancja aktywna o skomplikowanej nazwie. Przypisuje jej cechę. PAP nie powoduje nadwrażliwości , dlatego nadaje się również do wrażliwych zębów . Nie zmniejsza także powierzchniowej mikrotwardości szkliwa i nie powoduje podrażnienia błon śluzowych . ( Źródło ) Można powiedzieć, że jest porównywalny z nadtlenkiem wodoru i nadtlenkiem mocznika pod względem bezpieczeństwa. Jednak wydajność nie jest daleko w tyle. Według podwójnie ślepego badania kontrolowanego placebo ma natychmiastowe działanie wybielające . ( Źródło ) Fakt, że PAP jest kwasem organicznym sugeruje również, że stosowanie pasków wybielających zawierających go nie jest aż tak obce organizmowi człowieka.